Whiplash
Zin en Onzin
Whiplash
zit tussen de oren !
Dat is een typische uitspraak van iemand met gebrek aan
kennis over whiplash. De hoe dan ook, een whiplash ontstaat
meestal doordat het hoofd in vergelijking tot de romp
een forse en snelle beweging voor- en/of achterover maakt.
Ofwel doordat er ineens een enorme kracht op uit geoefend
word. Als je je enkel verstuikt is dat toch ook een lichamelijk
letsel ! Wat echter wél kan gebeuren, is dat de
lichamelijke problemen uiteindelijk kunnen leiden tot
psychische bijkomstigheden. Deze bijkomstigheden kunnen
dusdanige proportie`s aan nemen dat zij een in stand houdende
factor kunnen gaan worden. Iedere nadruk op louter een
lichamelijk probleem (vaak door fysiotherapeuten en medici
gepredikt) leidt bij verkeerd reagerende mensen tot kortdurend
herstel en aanhoudende klachten. Iedere nadruk op louter
psychische factoren leidt tot teleurstellingen en het
niet oplossen van de lichamelijke problemen. Whiplash
is een van de vele aandoeningen waarbij overtuigend wordt
aangetoond dat het lichaam niet los te koppelen is van
emotionele (zo u wilt: psychische) processen. Wanneer
iemand met een whiplash te maken heeft en daar bij enorm
angstig, zwaar geïriteerd en huilerig is, kan het
zijn dat de klap van een dusdanige sterkte is geweest
dat er spraken is van een hersenkneuzing. Hier bij infererend
aan neurotransmitters en zenuwverbindingen. Andere aandoeningen
in dit rijtje zijn: fibromyalgie, chronische vermoeidheid,
RSI (muisarm).
Whiplash
veroorzaakt schade aan de hersenen of zenuwen in het bovenste
deel van het ruggenmerg.
Het is té kort door de bocht om zo maar te zeggen
dat dit NIET waar is !
Uit veel neuropsychologische onderzoeken blijkt dat er
weliswaar concentratie- en geheugenproblemen zijn, maar
deze hebben niet het niveau van een stoornis zoals bij
neurologische patiënten (zegt men). Bekend is dat
pijn en depressiviteit de concentratie en het geheugen
behoorlijk kunnen aantasten. Zo zeer zelfs dat lezen,
rekenen, een gesprek volgen en t.v.-kijken qua tijd sterk
beperkt zijn geworden. Evt lichte schade aan zenuwen hersteld
over het algemeen binnen 6-8 weken bij voldoende
ontspanning! In de praktijk is dat laatste wel héél
erg makkelijk gezegd, maar ons huidige systemen, laten
daar weinig ruimte voor.
Echter, is er mijns inziens wel degelijk de kans dat er
hersenbeschadiging kan ontstaan. Op de downloadpagina
wordt hier uitvoerig ingegaan. Er bestaat wel degelijk
kans op schade aan de hersenstam zodra deze blootgesteld
word aan trekkrachten bij overstrekking. Hier door kunnen
cellen onderling losscheuren waar door connecties verloren
gaan. Het lastige hier van is, dat dit op geen enkele
wijze beeldvormend vast te leggen is. Echter wijzen de
problemen voldoende uit. Maar het probleem is dat men
persé alles wetenschappelijk bewezen wil zien en
de mens in kwestie niet als betrouwbaar word geacht. Zie
hier naast óók de hier boven gestelde mythe
"whiplash zit tissen de oren"
Is
het maken van foto's direct noodzakelijk ?
Het maken van foto's bij directe nekklachten ná
een ongeval, is absoluut een MUST ! Schade aan een nek
kan zo divers zijn dat je acute fragment en disk schade
moet uitsluiten. Maar óók om als vergelijkings
basis voor later traject indien klachten blijven aanhouden.
Daar voor is het NIET noodzakelijk om direct een mri te
maken. Bovendien is een foto noodzakelijk voor het opbouwen
van een medisch dossier. Helemaal als er spraken is van
schade, aangebracht door of door toedoen van derden.
Is
het maken van een mri direct noodzakelijk ?
Het is niet noodzakelijk om direct na ongeval een mri
te laten maken. Een foto volstaat in eerste instantie.
Echter, indien klachten langer onverandert aanhouden dan
twee maaanden óf zelfs verergeren in de tweede
maand, is het beslist noodzaak om aan te dringen op het
maken van een mri. In de eerste plaats omdat op foto lang
niet alle structuren af te lezen zijn. Maar daar naast
óók wederom ten behoeven van opbouw medisch
dossier ten behoeven van letselschadetraject.
Is
het periodiek herhalen van een mri noodzakelijk ?
Indien klachten na twee jaar nóg niet minder zijn
geworden, is het zéér raadzaam om jaarlijks
een mri te laten maken. In de praktijk blijkt dat microscopisch
letsel uiteindelijk tot grotere gevolgschade kan leiden.
het meest bekende gevolg is de nekhernia op niveau C5-C6.
Indien klachten enkel op spierniveau aanwezig zou zijn
geweest, zou dit géén twee jaar aan mogen
houden. De kans dat men dus met ernstiger letsel te maken
heeft, is zeer reëel aanwezig. Jaarlijks herhalen
van een mri is dus noodzakelijk, zodat men tijdig de gevolgschade
ontdekt en daar tijdig op in kan spelen.
De
halskraag die aan het begin van een whiplash wordt aangeraden
is zinvol.
Dit lijkt NIET waar te zijn. Men meent dat de positieve
gevolgen absoluut niet opwegen tegen de negatieve gevolgen.
Een halskraag beperkt de nekmobiliteit enorm. Bij een
goede gezondheid veroorzaakt een halskraag al een dusdanige
verzwakte nek, dat zodra de halskraag verwijderd word
al direct allerlei nekpijn ontstaat. Het duurt bij een
gezond persoon al enkele dagen voordat de nek dan weer
redelijk functioneert, mits de juiste opbouwende oefeningen
worden gedaan. Een halskraag is NIET nodig tenzij wervelschade
duidelijk aangetoond is. Het is beter om de nek juist
NIET vast te zetten maar heel geleidelijk met enige pijn
te blijven bewegen, ondersteunt met héél
voorzichtige fysiotherapie.
Echter ook hier van is onlangs aangetoond dat dit slechts
ten delen waar is. Er gaan zelfs al stemmen op om de nekkraag
weer terug aan te bevelen in specifieke gevallen onder
strikte gebruiksinstructie. Het wellis nietes verhaal
begint wel een erg chronisch verschijnsel te worden in
vooral Nederland !
Pijnstillers
zijn verstandig, zeker in het begin.
Dit is maar zeer gedeeltelijk waar. Het grootste nadeel
van pijnstillers is dat signalen die belangrijk zijn worden
gedempt. Hierdoor beweegt en overbelast de patiënt
zijn nek meer dan hij zou moeten doen. Immers, de pijnstillers
dempen alle waarschuwingen van het lichaam om niet teveel
te bewegen op dat moment. Zodra de pijnstilling uitgewerkt
is, komt de pijn dan ook dubbel en dwars terug. Dat is
de paradox bij pijnmedicatie: men heeft er steeds meer
van nodig om de extreme toenemende pijn te verminderen.
Dat men er aan verslaaft raakt, is afhankelijk van het
soort pijnstiller. Hier bestaan nogal eens misverstanden
over, die kunnen lijden tot heftige discussies. Zo is
het gebruik van Morfine absoluut NIET verslavend als pijnmedicatie.
Wél is het zo dat men er vaak steeds meer van nodig
heeft. Dat kan komen doordat de klachten verergeren vanwege
de aard van de lichamelijke ontwikkeling. Maar beslist
ook doordat men steeds gemakkelijker weer grenzen overschrijd,
zonder dat het lichaam dat kan aangeven (door pijnstilling).
Waar door er steeds meer pijn op treedt die pas naar voren
komt als de pijnstilling uitgewerkt raakt. Verstandiger
is het om pijnstillers op vaste tijden te nemen en dan
NIET om meer activiteiten te kunnen verrichten, maar om
beter te kunnen slapen tijdens de nacht en overdag (mits
noodzakelijk). Pijnstillers moeten in feite weer zo snel
mogelijk afgebouwd worden om een gewenning tegen te gaan.
Deze ontwenning kan alleen maar gelijktijdig met een uitgebalanceerd
rust-activiteitenschema tot een succes leiden.
Als
runtgenfoto`s niets uitwijzen, kan je niet spreken van
whiplash ?
Dit is absoluut NIET waar ! Runtgenfoto`s laten enkel
botfracturen en/of wervelverschuivingen zien. Ze laten
echter géén weefselbeschadigingen zien.
Soft-Tissue omvat; nekspieren, gewrichtsbanden, zenuwen
en bloedvaten. Whiplash letsel is een weke delen letsel
! De nieuwe imaging technologie is nodig voor een beter
begrip van wat vaak afgedaan word als een weke delen letsel.
In Amerika heeft men inmiddels náást de
hier al bekende mri apparatuur, tevens de beschikking
over bewegende mri apparatuur. Hiermee kunnen opnamen
gemaakt worden tijdens het bewegen van de nek en het hoofd.
De resultaten zijn verbluffend óf moet ik zeggen
"beangstigend"? Onlangs heb ik nog contactr
gehad met de ontwikkelaar van deze bewegende mri apparatuur.
Op de vraag wáárom dat hij deze nog niet
in Europa heeft geïntroduceerd, kreeg ik een héél
opmerkelijk antwoord nl dat Europa op grote schaal, de
komst van de zgn bewegende mri apparatuur tegen houd.
Waarom ?
Een
chronische whiplash is voor eeuwig.
Het kamp van NIET en WEL is hierin duidelijk heel erg
verdeelt! Dat men weer opbouw heeft kunnen plegen, word
door het NIET front aangegrepen om te zeggen "zie
je wel". Maar je kan niet zomaar stellen dat als
iemand eerder niet in staat was bv. om te werken (om maar
hét onderwerp waar altijd weer op gefocust word)
en in een later stadium weer wel, dat hij dan genezen
is ! In de praktijk blijkt maar al te vaak dat als men
wel weer tot werken in staat blijkt, dat men daar naast
lang niet altijd meer in staat is om een volledig leven
te lijden. Dat komt omdat ons systeem er enkel op gericht
is om mensen zo snel mogelijk weer aan het werk te krijgen.
Dat men daar naast, niet in staat is om een sociaal leven
op te bouwen, is daarbij absoluut niet van belang !
Een
succesvolle whiplashbehandeling betekent een fundamentele
wijziging van iemands levensinstelling.
Dit is zeker waar. Uiteraard is het wel zo dat zij die
de persoonlijke wijzigingen accepteren, eerder succes
zullen boeken, dan zij die er tegen vechten. Echter is
het absoluut NIET hét geheim tot succes. Men wil
elke whiplash nogal op een grote hoop gooien maar zolang
men de grote van de schade niet exact heeft weten vast
te stellen, kan je daar geen zinnige uitspraak over doen
! De maatschappij verlangt behoorlijk veel van de mens
in het algemeen. Hier door ontstaat er voor whiplashers
vrij vaak een situatie waarin zij zich feitelijk twee
levens zouden moeten leven. Enerzijds het leven zoals
de medische wereld hem ingedeeld wil zien nl, de ondergrens
opzoeken en héél voorzichtig op bouwen.
Anderzijds ingedeeld zoals de maatschappij en dan met
name de overheid cq overheids instellingen het willen
zien nl; Niet aanstellen en als de sodemieter aan de gang
! Die zienswijzen staan dan ook in de meeste gevallen
haaks op elkaar, waarbij de whiplasher uiteindelijk de
dupe wordt.
Is
een (neuro)psychologische behandeling noodzakelijk bij
een whiplash?
Dat zou niet nodig moeten zijn maar doordat er maatschappelijk
héél wat meer en anders verwacht word, komen
er enorm veel problemen bij voor iemand met een whiplash,
lijkt het er vaak wél op dat het nodig is. Men
is nl vaak geneigd om te denken dat ze een whiplasher
er van moeten overtuigen dat hij zich anders op moet gaan
stellen tegenover het eigen lichaam en bepaalde zaken
in het leven. Het idiote is, dat een whiplasher dat écht
zelf wel weet, want daar voor loopt hij dagelijks tegen
genoeg muren op! De grootste rede dat een whiplasher er
vaak niet in slaagt, is omdat hij zoals hij dan zou worden,
absoluut NIET geaccepteerd word door de maatschappij en
met name de overheids instellingen waar hij mee te maken
krijgt.
Whiplash
slachtoffers maken zich schuldig aan malerij voor geldelijk
gewin ?
Er zijn totaal géén aanwijzingen dan wel
bvewijzen dat mensen met whiplashletsel, de klachten verzinnen
met achterliggende gedachten van geldelijk gewin o.d.
Militair personeel welke geen enkele rechtsmiddelen tegen
de overheid e.d. hebben en dus géén financiëel
gewin kunnen behalen, lijden even zo goed óók
aan whiplash. Zogenaamde rear-end en hoek botsingen zijn
niet de enigste oorzaak van whiplash. Onlangs hebben artsen
nog massaal ouders van kleine kinderen gewaarschuwt voor
de gevaren van het schudden met een baby. Kinderen kunnen
zeer ernstig letsel oplopen doordat ouders hen schud.
Dit Whiplash Shake Syndrome is inmiddels erkend door kinderartsen
als een vorm van kindermishandeling. Als een persoon van
amper 60 kilo al zo veel schade aan kan richten, is het
niet zo verwonderlijk dat een massa van ruim 1000 kilo
en ook nog eens vaak een niet geringe snelheid, zo veel
schade aan zal richten.
Als
mensen hun gordel droegen, zouden zij geen whiplashletsel
oplopen ?
Een grotere onzin bestaat er niet !
Immers bestaan lang niet alle gevallen van whiplash uit
een klasieke achterop aanrijding.
Bovendien geef ik graag een
nadenkertje mee, in de vorm van een tijdslijn van de autogordel
én van whiplash.
De autogordel bestaat inmiddels 50 jaar ofwel vanaf 1959
Whiplash werd vanaf ongeveer dat zélfde jaar ineens
bekend.
In 1975 werd de gordel voor in de auto verplicht en namen
whiplash én schadeclaims een grote vlucht.
Sinds 1990 is de gordel óók achterin verplicht.
Whiplash letsel viert in die jaren hoogtij.
Als
er méér begrip en ruimte zou zijn voor een
whiplasher, zou zijn/haar nektrauma niet zo`n halszaak
zijn !
Kansen op verbetering zouden enorm toenemen.
Het enige wat écht telt is het belang om iemand
zo snel mogelijk weer productief te krijgen. Wat dit op
termijn oplevert is daarbij geheel ondergeschikt. Men
is namelijk alleen maar gebaat bij het feit dat de betalende
partij tevreden is. Hier door worden mensen met nekklachten
allemaal in het zelfde keurslijf geplaatst, dit terwijl
de oorzaken van hun letsels héél divers
kunnen zijn. Maar "who cares". Als de opdrachtgevers
maar tevreden zijn. Als er later problemen ontstaan dan
zijn die voor hun opvolgers. Zó simpel en keihard
is dat !
Het idiote is dat het door die instelling nú én
later véél meer geld kost dan nodig is !
Waarom doet men dit ?
Enkel omdat men er alles aan wil doen om geen zogenaamde
ver-Amerikaanse toestanden te krijgen waarbij grote schadeclaims
uitbetaalt moeten worden aan slachtoffers door verzekeraars
én aan patiënten die verkeerd beoordeelt en/of
behandelt zijn. Echter zou een corecte behandeling voor
moeten gaan op de eigen belangen.
Een voorbeeld van hoe dit er uit zou moeten/kunnen gaan
zien, kan je lezen in Zó
zou een whiplash traject er uit moeten zien !
Whiplash
is het zelfde als een zweepslag ?
Dit is absolute ONZIN !!
Zweepslag is een spierkwestie welke kan variëren
van een verrekking tot een gedeeltelijke spierscheuring.
In geval van whiplash kunnen er diverse zaken spelen.
Men kán inderdaad gezegend zijn met sléchts
een spierverrekking, wat waanzinnig veel pijn en overlast
kan betekenen. De klachten kunnen soms tot wel maanden
lang aanhouden omdat de nekspieren eigenlijk nóóit
rust krijgen, in tegenstelling tot beenspieren etc. Dit
komt omdat een been of arm gefixeerd kan worden en bewust
ontzien kunnen worden Nekspieren daar in tegen zullen
altijd aktief blijven omdat zij kontinue het hoofd overeind
dienen te houden welke we notabene gebruiken om evenwicht
te bewaren als we helemaal stil zitten.
Echter kan er naast spieraandoening óók
spraken zijn van beschadigde legimenten, tussenwervelschijven,
overige weke delen op microscopische cq
cellulair niveau. Maar er kan zélfs spraken zijn
van licht hersenletsel. Het is dus zéér
kort door de bocht en zelfs onverantwoord om iedere patiënt
zomaar te gaan behandelen als zijnde iemand met een zweepslag
in de nek !
pdf
pagina printen !
